تأثیر اقتصاد دانشمحور در ارزشافزوده بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
2 دانشجویان دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
3 دانشآموختة کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
4 دانشجویان دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
doi
10.30490/aead.2018.73548چکیده
هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثراقتصاد دانش محور بر ارزش افزوده بخش کشاورزی ایران طی سالهای 1393-1368 بود. به منظور بررسی روابط بلندمدت بین ارزش افزوده بخش کشاورزی و متغیرهای شاخص ICT، شاخص R&D، شاخص ترویج و آموزش، سرمایه و نیروی کار از روش همانباشتگی جوهانسن- جوسیلیوس و الگوی تصحیح خطای برداری(VECM) استفاده شد. نتایج حاصل از تخمین تابع بلندمدت مدل مبین تأثیر مثبت و معنیدار شاخص ICT، شاخص R&D، متغیرهای سرمایه و نیروی کار بر ارزش افزوده بخش کشاورزی بود. تأثیر شاخص ترویج و آموزش کشاورزی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی مثبت اما فاقد ارزش آماری بود . علاوه بر این، نتایج حاصل از مدل تصحیح خطا نشان داد که حدود 53 درصد از انحرافات کوتاه مدت ارزش افزوده بخش کشاورزی از مقدار تعادلی بلندمدت آن طی یک دوره تعدیل میشود. از این رو، افزایش اعتبارات تحقیق و توسعه در بودجه بخش کشاورزی میتواند در رشد ارزش افزوده این بخش مؤثر باشد.