رابطه‌ی اجرای عدالت با کاهش فساد برای تحقق تمدن نوین اسلامی با تأکید بر سیره‌ی امام علی (ع)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی، گروه معارف اسلامی، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران.

2 استادیار انقلاب اسلامی، گروه معارف اسلامی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.

3 دانشجوی ارشد فلسفه علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، ایران

4 اســتادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشــگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران.

doi
10.22070/nic.2024.18514.1273
چکیده

مبارزه با فساد و تأمین عدالت، همواره یکی از دغدغه‌های اصلی تمامی جوامع بشری از گذشته تاکنون بوده است. چراکه برای دستیابی به تمدن نوین اسلامی لازم است که فساد در جامعه از بین برود؛ فلذا این سؤال مطرح می‌شود که اجرای عدالت در حکومت امام علی (ع) چگونه باعث کاهش فساد می‌شد؟ نوشتار حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و به شیوه کتابخانه‌ای به سؤالات مذکور پاسخ داده و دستاوردهایی را به دنبال داشته است اینکه در سیره‌ی علوی مفهوم عدالت دارای جایگاه ویژه‌ای است به‌گونه‌ای که ایشان بر اجرای عدالت در تمامی ابعاد حکومت اسلامی تأکید کرده و آن را عامل بازدارنده از فساد قلمداد کرده‌اند و در صحنه‌ی زندگی اجتماعی حکومت زمان خود، آن را به بهترین نحو پیاده نموده‌اند. آنچه بعد از بررسی آرای مخالفان و موافقان و سیره‌ی امیرالمؤمنین به دست می‌آید، آن است که بین اجرای عدالت و کاهش فساد رابطه‌ای مستقیم وجود دارد. این نگاشته، مبتنی بر سیره امام علی (ع) چهار دلیل برای این نکته که اجرای عدالت باعث کاهش فساد می‌شود تبیین نموده است.