اثربخشی آموزش مهارتهای مثبت اندیشی با تأکید بر آموزههای دینی بر تابآوری و رغبتهای شغلی دانش آموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی
2 استاد گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره شغلی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/qccpc.2017.7089چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مثبتاندیشی با تاکید بر آموزههای دینی برتابآوری و رغبتهای شغلی دانشآموزان پایه اول متوسطه شهرستان چهاردانگه انجام گردید. پژوهش مورد مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل انجام پذیرفت. جامعه آماری تحقیق را کلیه دانشآموزان دختر پایه اول متوسطه مشغول به تحصیل در دبیرستانهای شهرستان چهاردانگه تشکیل دادند. به منظور انتخاب آزمودنیها با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 30 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش(15 نفر) و گروه کنترل(15نفر) جایگزین شدند. برای هر دو گروه پیشآزمون اجرا شد. گروه آزمایش مدت 9 جلسهی 90 دقیقهای تحت آموزش مثبتاندیشی بر مبنای آموزههایدینی قرار گرفتند. در پایان دوره آموزش، پسآزمون اجرا گردید.پرسشنامههای مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون و فرم کوتاه رغبتسنج شغلی استرانگ بود. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار spss ، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . نتایج بدست آمده از پژوهش نشان داد که 1- بین عملکرد دو گروه در پسآزمون تابآوری تفاوت معناداری وجود دارد .2- بین عملکرد دو گروه در پسآزمون رغبتشغلی ، تفاوت معناداری وجود دارد،.در مجموع مثبت اندیشی بر مبنای آموزههای دینی موجب بهبود نسبی شاخص تابآوری و تغییر نسبی در رغبتهای شغلی تحصیلی دانشآموزان شده است.