ارزیابی اثرات علف کش‌های تریفلورالین، متری بیوزین و ایمازتاپیر بر رشد جدایه های Bradyrhizobium japonicum

نویسندگان

1 استاد گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

2 استادیار بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گلستان

3 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گلستان

4 استادیار گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گلستان

doi
چکیده

رشد جدایه‌های B. japonicum در غلظت‌های مختلف علف‌کش‌های مورد استفاده در سویا در یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. جدایه‌های B1، B6 و B43 و غلظت‌های صفر، 125/0، 25/0، 5/0، 1، 2، 4، 8 و 16 برابر مقدار توصیه شده از علف‌کش‌های تریفلورالین، متری‌بیوزین و ایمازتاپیر به عنوان فاکتورهای آزمایش در نظر گرفته شدند. روند تغییرات جمعیت هر جدایه در طی زمان با استفاده از مدل سه پارامتری گومپرتز و جمعیت جدایه‌ها در غلظت‌های مختلف هر علف‌کش با استفاده از معادله‌ی دز- پاسخ چهار پارامتری لجستیک برازش داده شد. نتایج نشان داد که حداکثر جمعیت جدایه‌های B1، B6 و B43 در محیط کشت YMB و دمای 28 درجه‌ی سانتی‌گراد به ترتیب به 109×77/4، 109×54/4 و 109×43/4 سلول در هر میلی لیتر محیط کشت رسید. هم چنین، جمعیت در جدایه‌های مذکور به ترتیب در 76/10، 55/11 و 51/12 ساعت دو برابر و باکتری‌ها طی مدت 14/26، 72/25 و 20/27 ساعت به میانه‌ی دوره‌ی رشد نمایی خود رسیدند. استفاده از تابع چهار پارامتری لجستیک دز – پاسخ در این آزمایش نشان داد که علف‌کش‌های متری بیوزین< تریفلورالین < ایمازتاپیر به ترتیب بیش‌ترین تأثیر را روی جمعیت جدایه های B. japonicum داشتند. میانگین غلظت تریفلورالین، متری‌بیوزین و ایمازتاپیر مورد نیاز برای ایجاد 50 درصد کاهش در جمعیت جدایه‌ها حدود 13، 7 و 4 میلی‌گرم در لیتر برآورد گردید که 6 تا 10 برابر مقدار توصیه شده‌ی آن‌ها می‌باشد.