تحلیل مؤلفهها و مصادیق فقه تمدنساز در منظومهی فکری آیتالله خامنهای
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائنات، ایران.
2 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائنات، ایران
doi
10.22070/nic.2023.17763.1246چکیده
در عصر حاضر با توسعه ارتباطات و شیوع رسانههای ارتباطجمعی و ظهور مکاتب گوناگون فکری، بحث از تفوق تمدنی و گفتمان برتر فکری از حیثیت ویژهای برخوردار شده است. در این میان از نظر بسیاری از دانشمندان مسلمان، تعالیم مترقی شریعت، بهمثابه تئوری اداره انسان از بدو حیات تا لحظه ممات، نیکوترین راهبرد و استوارترین شیوه برای عینیت بخشیدن به تمدن برتر محسوب شده و یگانه راهکار مورد وثوق در برابر استیلای تمدنی غرب، برکشیدن و شناسایی و تبیین مؤلفههای تمدنی شریعت و ازجمله فقه اسلامی میباشد. نوشتار حاضر با عنایت بهضرورت بحث و نیز خلأ پژوهشی موجود، در جستاری مسئلهمحور و با اتخاذ روش توصیفی- تحلیلی، با هدف پاسخ به این پرسش شکلگرفته است که مؤلفههای گفتمان فقه تمدنی در بیانات و آثار مقام معظم رهبری شامل چه مواردی میشود. نیک پیداست که موضع ایشان در باب مؤلفههای فقه تمدنی ازاینجهت حائز اهمیت شایان است که معظمله در طول سالیان از رهگذر مدیریت جامعه، تجارب ارزشمندی کسب نموده و با تأسی به آموزههای دینی، پیادهسازی تعالیم راهبردی شریعت را مدنظر قرار دادهاند؛ لذا تبیین رویکرد ایشان میتواند بهمثابه الگویی درخشان فراروی مدیران جامعه در جهت پیشبرد راهبردهای کلان نظام اسلامی قرار گیرد. نوشتار حاضر پس از استقصا در آرای مقام معظم رهبری، گفتمان فقه تمدنی را در پنج محور در آرای ایشان بازشناسی و معرفی کرده است: 1. حقوق شهروندان غیرمسلمان 2. حقوق اقلیتهای مذهبی 3. اهتمام به عنصر زمان و مکان 4. ضرورت ایجاد فقههای مضاف 5. بهرهگیری از پتانسیلهای فقه حکومتی.