چگونگی بهره گیری مفسران معاصر از روایات تفسیری در تفسیرنگاری

نویسندگان

1 دکتری مدرسی معارف اسلامی گرایش قرآن و متون اسلامی، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران

2 استادیار علوم و قرآن و حدیث، دانشکده هدی، جامعه‌الزهرای قم، قم، ایران

doi
10.22054/rjqk.2021.61928.2355
چکیده

مطالعۀ تفاسیر دوره‌های مختلف نشان می‌دهد که مفسران در حیطۀ کاربرد منابع تفسیری عملکردی متفاوتی داشته‌اند. سوال مقاله چگونگی بهره‌گیری از روایت به عنوان یکی از منابع تفسیری را در تفسیرنگاری دوره معاصر مطمح نظر قرار داده و به نتایجی دست یافته‌است. این مطالعه که به روش توصیفی-تحلیلی انجام شد مدار بحث را تفاسیر دوره معاصر قرار داده‌است. حاصل این مطالعه نشان داد که روش مفسران معاصر در بهره‌گیری از روایات، گاه نقطه مقابل مفسران پیشین بوده‌است به گونه‌ای که معاصران برخی روایات را یا بیان نکرده‌اند، یا در مواجهه روایت با سیاق (دلیل لبی و لفظی)با بیان روایت به نقد سندی و دلالی آن پرداخته و بر رد و طرح روایت نظر داده‌اند. در موارد اندکی نیز روایت را بر سیاق مقدم داشته‌اند.