تغییر تعداد یاخته‌های کلراید در تیغه ثانویه و رشته‌های آبششی ماهی زروک پرورشی (Scatophagus argus L) در شوری‌های مختلف

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی دریا دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر

3 گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

4 گروه علوم پایه دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

5 گروه زیست شناسی دریا دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم وفنون دریایی خرمشهر

doi
10.22059/jvr.2012.24696
چکیده

زمینه مطالعه: ماهیان یوری هالین ساکن مصب همانند ماهی زروک‌ (Scatophagus argus L) در محیط طبیعی زندگی، به طور پیوسته بـا تغییـرات شـوری مواجه می‌باشند. هدف: مطالعه ی حاضر به منظور ارزیابی ظرفیت تنظیم اسمزی در گونه‌ی بومی از ماهیان یوری هالین در شوری‌های مختلف انجام گرفت.‌ ‌روش کار: برای این منظور انتقال مستقیم ماهی زروک از آب شیرین به آب شور با شوری‌های معین(g/L30، g/L20، g/L10 وg/L 5)، در طول یک دوره ی آزمایش سی روزه انجام و سپس مراحل روتین تهیه لام بافت شناسی بر روی آبشش‌ها صورت گرفت. نتایج: انتقال مستقیم ماهیان از آب شیرین به شوری‌های معین، با افزایش قابل ملاحظه‌ای در تعداد کل سلول‌های کلراید موجود در فضای بین تیغه‌ای و تلفات قابل ملاحظه‌ای در شوری‌های بالاتر همراه گردید. از طرفی نتایج حاصل از آنالیز الگوی تغییر تعداد سلول‌‌های کلراید، حاکی از کاهش تعداد سلول‌های کلراید در موضع تیغه‌ای و افزایش بالقوه تعداد این سلول‌ها در موضع رشته‌ای بود. نتیجه گیری‌نهایی: با توجه به نتایج بدست آمده از مطالعه اخیر ماهی زروک به عنوان یک مدل مناسب جهت بررسی روند تنظیم اسمزی در ماهیان آب شیرین پیشنهاد نمی‌گردد.