امکانسنجی و شاخصهای تعالی فنّاوری در بستر توحیدی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم حدیث- تفسیر اثری، دانشگاه قم، قم، جمهوری اسلامی ایران.
2 استادیار گروه فلسفه اسلامی، مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، جمهوری اسلامی ایران.
doi
10.22070/nic.2022.15358.1138چکیده
فنّاوری پدیدهای است که از جنبههای مختلف مورد نظر اندیشمندان مسلمان قرار گرفته است. نگاه ابزاری، استقلالی و تعاملی از دیدگاههای مطرح در بیان مناسبات دین و فنّاوری است. مسئلهی پژوهش حاضر؛ امکانسنجی تعالی فنّاوری در بستر و تفکر توحیدی و چیستی شاخصهای آن است. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش، مطالعهی اسنادی و تحلیل اطلاعات با روش توصیفی انجام پذیرفته است. یافتهها حاکی از آن است که اولاً بحث و تحقق فنّاوری در بستر توحیدی بر مبنای اصولی چون؛ الف. دین، ارتباط و حاکمیت توحیدی آن بر تمام شئونات زندگی انسان ب. جامعیت دین پ. رابطهی حیات دنیوی و حیات اُخروی و همچنین ت. جهتداری فناوری امکانپذیر است و ثانیاً شاخصهای اساسی نظیر؛ 1. همسو با آموزهها و اصول دین (الف. توحیدمحوری و ب. معادمحوری) 2. همسو با هدف و غایت خلقت انسان و سعادت او 3. همسو با نیازهای فطری و حقیقی انسان (الف. نیازهای حقیقی و غیرکاذب انسان ب. اصل قناعت و پرهیز از اسراف و مصرفزدگی پ. کرامت انسانی ت. غایتمندی ث. عزتمندی و استکبارزدایی) 4. همسو با نظام آفرینش و محیطزیست (الف. اتقان و زیبایی و ب. هماهنگی با محیطزیست) در تعالی فنّاوری در بستر توحیدی، حرکت بهسوی مهندسی و تحقق تمدن نوین اسلامی و درنهایت سعادت دنیوی و اخروی انسان نقش راهبردی دارد.