اثر پیشگیری کننده چای سبز و سیاه ایرانی بر چاقی تغذیهای در موشهای صحرایی
نویسندگان
1 دانش آموخته دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 گروه علوم پایه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 گروه علوم پایه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22059/jvr.2012.24700چکیده
زمینه مطالعه: طب سنتی میتواند به عنوان روشی برای کاهش چاقی تغذیهای مورد استفاده قرار گیرد. هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر محافظتی چای سبز و سیاه ایرانی بر چاقی تغذیه ای بود.روش کار: بیست و چهار سر موش صحرایی نر نژاد ویستار g(20±180) به چهار گروه تقسیم شدند. گروه کنترل با جیره معمول موش صحرایی (4% چربی) و سه گروه دیگر با جیره غنی از چربی (25% چربی) تغذیه شدند. گروه کنترل (C) و یکی از گروه هایی که با جیره غنی از چربی تغذیه شد (HF) بدون محدودیت به آب و دو گروه دیگری که جیره غنی از چربی داشتند به جای آب بدون محدودیت به چای سیاه (HF+BT) و چای سبز (HF+GT) دسترسی داشتند. پس از 8 هفته کلیه حیوانات آسان کشی و وزن شدند و اندام ها و چـربیهای بطنی آنها جدا و وزن شد. نتایج: اضافه نمودن چربی به جیره گروه HF در مقایسه با گروه کنترل باعث کاهش مقدار غذای مصرفی g/day) 03/12±25/99 در مـقــابــل g/day 408/14±59/113) شــد، ولــی دریــافــت انــرژی (kcal/day 09/55±54/454) در مـقـابـل kcal/day 43/51 ±52/405) و وزن بدنg 84/13±33/283 در مقابل g11/15±33/223) را افزایش داد. چای سبز و سیاه ایرانی افزایش وزن بدن را در مقایسه با گروه کنترل کاهش دادند g 61/1±67/71 و g95/12±57 در مقابل g75/21±33/104؛ 05/0