نگرش تمدنی به حکمت در اخلاق سیاسی با تأکید بر دیدگاه آیتالله خامنهای
نویسندگان
1 دانشیار گروه سیاست، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه سیاست، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22070/nic.2023.17212.1217چکیده
اخلاق و اخلاق سیاسی از عناصر اساسی در شکلگیری تمدنها هستند که در شالودۀ آنها، حکمت حضوری جدی دارد، بر این پایه، هدف اصلی این مقاله، بررسی جایگاه حکمت و اثرگذاری آن بر اخلاق سیاسی با رویکرد تمدنی و ارجاع به اندیشهی آیتالله خامنهای است (هدف). پرسش اصلی این مقاله، بررسی رویکرد تمدنی به حکمت در اخلاق سیاسی با تأکید بر دیدگاه آیتالله خامنهای است. امری که برای دستیابی به حقیقت حکمت اخلاقی و اخلاق حِکمی، بایسته است و در خوانش جدید از متون اخلاقی، متناسب با شرایط تلاش و اندیشهورزی برای تمدن نوین اسلامی، میتواند جامعه ما را به دستاوردهای نو راهبری کند (بیان مساله). ضمن توجه به حکمتپایگی تمدن اسلامی و ارزشمندی آن در نصوصی دینی و همبستگی حکمت و تمدن در اندیشهی آیتالله خامنهای، در یافتههای تحقیق و فرضیه بر این امر تأکید شده است که حکمت در کنار خود خردورزی، میانهروی، عدالت، دانش و سعۀ صدر میآورد، اموری که روابط قدرت را سامان میبخشد و بسترساز حرکت جامعه و دولت اسلامی در جهت تمدن است، آنگاه که حکمت در اخلاق سیاسی و روابط اخلاقی دولت اسلامی حضور یابد، آزادگی و فرزانگی تمدنی، عدالت سیاسی و گفتوگوها و تعاملات آزادانهی تمدنآفرین، فراگیر میشوند که میتوانند زمینهی دستیابی به تمدن جدید اسلامی را فراهم سازد (یافتهها) این مهم با مراجعه به نصوص حکمت عملی و روش توصیفی- تحلیلی به انجام رسیده است که در نوع خود، تکاپویی نوآور به شمار میآید (روششناسی).