بررسی رابطهی بین نگرش نوجوانان نسبت به پدر و احساس تنهایی
نویسندگان
1 عضو هیإت علمی دانشگاه
2 کارشناس ارشد مشاوره از دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22054/qccpc.2015.4269چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ بین احساس تنهایی و نگرش نسبت به پدر در بین نوجوانان بر پایۀ روش همبستگی انجام گرفت. فرض اساسی این پژوهش آن است که نوع نگرش نوجوان به پدر پیشبین احساس تنهایی است. نمونۀ این پژوهش را 235 دانشآموز دبیرستانی (131 دختر و 104 پسر) تشکیل میدهند که به روش تصادفی خوشهای از بین دانشآموزان دبیرستانی شهرستان مریوان انتخاب شدند و به سؤالات مقیاس احساس تنهایی تجدیدنظرشده UCLA (راسل و همکاران، 1980) و پرسشنامۀ نگرش فرزند به پدر (هادسون، 1992) پاسخ دادند. یافتهها نشان دادند که بین نگرش نوجوان به پدر و احساس تنهایی رابطۀ مثبت معنیدار وجود دارد و هر چه نگرش نوجوان نسبت به پدر منفیتر باشد، بیشتر احساس تنهایی را تجربه میکند. در این اثر تأثیر سه متغییر جنسیت، ترتیب تولد و میزان درآمد خانواده نیز بررسی شد که نتایج بدین شرح است: جنسیت بر این رابطه تأثیرگذار است و همبستگی بین نگرش نوجوان به پدر و احساس تنهایی در پسران قویتر از دختران است ولی ترتیب تولد و میزان درآمد خانواده بر این رابطه تأثیر نداشتند.کلیدواژهها: احساس تنهایی، نگرش نسبت به پدر، نوجوان