ارزش آموزش عالی تحلیلی بر تمایل به تحصیل در نظام دانشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
4 استادیار دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر به منظور سنجش ارزش آموزش عالی در میان دانشجویان دو دانشگاه غیردولتی و یک دانشگاه دولتی در شهر اصفهان به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. حجم نمونه برآوردی 307 نفر از دانشجویان کارشناسی ارشد در کلیه گروههای تحصیلی بودند که بهصورت تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه 30 سؤالی لوترل و ریچارد (2011) در پنج بعد انتظارات خانواده، تمرکز مدرسهای، ارزش تحصیلی، ارزشهای عمومی آموزش و موانع پیشرفت بود که پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (r=0.78) برآورد شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تی تک راهه، تحلیل رگرسیونی و خوشهای، با استفاده از ضابطه اطلاعات آکائیکه (AIC[1]) استفاده شد. نتایج نشان داد که ارزش برای ادامه تحصیل در دانشگاه از سطح متوسط بالاتر است. نتایج خوشهبندی نشان داد که در هر دو گروه انتظارات خانواده اهمیت بیشتری در تمایل دانشجویان به سمت آموزش عالی دارد و به همین دلیل، موانع پیشرفت ناشی از سوی خانواده برای آنها زیاد نیست. علاوه بر این، رفتارهای ضد مدرسهای در هر دو گروه بالا بود. نتایج همچنین نشان داد که در گروه اول برعکس گروه دوم مهمترین پیشبینی کننده انتظارات خانواده و ارزشهای عمومی، آموزش هستند. بهطورکلی، آنچه موجب تمایل به سمت دانشگاه میشود، ناشی از میل موفقیت طلبی و انتظارات خانواده است. [1]. The Akaike Information Criterion (AIC)