اثر تاریخ‌ کاشت و نوع گیاه پوششی در برهمکنش سویا (Glycine max L.) و علف‌های هرز

نویسندگان

1 گروه زراعت،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 گروه اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 گروه زراعت،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
چکیده

چکیده         به منظور بررسی اثر گیاهان پوششی در دو زمان کاشت بر روابط سویا و علف هرز آزمایشی در سال 1392 در مزرعه مرکز جهاد کشاورزی جویبار به صورت طرح بلوک­‌های کامل تصادفی با 10 تیمار و سه تکرار اجرا شد. تیمار‌های آزمایش شامل کاشت گیاهان پوششی شنبلیله graecum L.) (Trigonella foenum، ماشک گل­‌خوشه‌ای (Vicia sativa L.)، شبدر ایرانی (Trifolium  resupinatum L.) و خلر (Lathyrus sativus L.) به صورت همزمان و سه هفته بعد از کشت سویا و همچنین دو تیمار کاشت سویا تحت شرایط وجین و عدم وجین علف‌­های هرز بود. کمترین عملکرد دانه سویا در تیمار عدم وجین (4/749 کیلوگرم در هکتار) و بیشترین عملکرد دانه سویا (6/3792 کیلوگرم در هکتار) در تیمار کاشت ماشک در تاریخ کاشت دوم مشاهده گردید. درحالیکه بالاترین میزان ارتفاع، قطر ساقه، تعداد برگ، ماده خشک و اندازه برگ گیاهان پوششی در تاریخ اول کاشت ملاحظه گردید. در هر سه مرحله نمونه­برداری، بیشترین تراکم و زیست توده علف‌­های هرز  در کاشت خالص سویا در شرایط عدم وجین، و کمترین تراکم و زیست توده علف­‌های هرز در هر سه مرحله بررسی مربوط به تاریخ کاشت دوم ماشک بود. به نظر می‌رسد مالچ زنده ماشک از طریق تسریع در بسته شدن کانوپی، باعث مهار علف‌های هرز شده و با کاهش رقابت علف‌های هرز با گیاه زراعی افزایش عملکرد را نیز در پی داشته باشد.