تحلیلی بر علل و پیامدهای شکل گیری مناطق حاشیه نشین با نگرش ویژه بر شهر خمین
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 پیام نور محلات
doi
10.22059/jisr.2012.36558چکیده
پدیده حاشیهنشینی پدیدهای شهری است که با توجه به رشد شهرنشینی بیرویه در جهان، ایران و وجود مهاجرتهای روستا ـ شهری شکل گرفته و گسترش یافته است، حاشیهنشینی به عنوان برهم زننده تعادل فیزیکی شهرها، نشاندهنده توسعه ناموزون شهری و منطقهای است و دغدغه بسیاری از متخصصین شهری، جامعهشناسان، معماران و غیره است. در این تحقیق حاشیهنشینی در شهر خمین مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق را حاشیهنشینان شهر خمین تشکیل دادهاند و از میان کل جمعیت حاشیهنشین شهر خمین 384 نفر بر اساس فرمول کوکران تعیین شدهاند. نتایج پژوهش نشان داد که مهاجرت از روستاها به اطراف شهر خمین مهمترین عامل حاشیهنشینی بوده است و پس از آن پسرانهای شهری مانع ورود افراد به شهرها شده است. همچنین احساس حاشیهنشینی بر حسب جنسیت افراد متفاوت نیست و زنان و مردان، به لحاظ احساس حاشیهنشینی، وضعیت یکسانی دارند. همچنین در بحث پیامدهای ناشی از این پدیده (حاشیهنشینی) مشخص شد که بین گرایش به مشارکت و احساس حاشیهنشینی رابطه معنیدار و معکوسی وجود دارد.
