برهم‌کنش تلقیح مایکوریزایی و فسفر بر شاخص‌های رشدی، تولید ریزغده و جذب عناصر غذایی سیب‌زمینی

نویسندگان

1 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج

2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج

4 بخش تحقیقات گیاهان زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی، همدان

5 گروه بیماری شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان

doi
چکیده

   مایکوریزا می‌تواند به عنوان ابزاری کارآمد در جهت افزایش بهره­وری مصرف عناصر غذایی در راستای کشاورزی پایدار استفاده ‌شود. این آزمایش با هدف بررسی برهم‌کنش سطوح فسفر و قارچ مایکوریزا بر شاخص­های رشدی و تولید ریزغده و جذب عناصر غذایی گیاهچه­های سیب­زمینی در گلخانه، به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در سال 1393 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان اجرا گردید. عامل اول شامل تلقیح با مایکوریزا گونه Rhizophagus irregularis (تلقیح و عدم تلقیح) و عامل دوم میزان فسفر (965/0، 482/0، 241/0و 12/0 میلی­مولار در محلول هوگلند براساس H2PO-4) به ترتیب معادل 100، 75، 50 و 25 درصد میزان فسفر در محلول هوگلند بود. نتایج نشان داد که بیشترین میزان استقرار گیاهچه (3/98 %)، تعداد برگ (3/13)، تعداد ریزغده (9/8)، وزن کل ریزغده در هر بوته (2/53 گرم)، ارتفاع اندام‌های هوایی (6/54 سانتی­متر)، میزان فسفر در ماده خشک ریزغده (38/0%) و برگ (363/0%) در تیمار تلقیح و 75 درصد فسفر بود که با تیمار تلقیح و 100 درصد فسفر اختلاف معنی­دار نداشت. تلقیح با قارچ مایکوریزا باعث افزایش معنی‌دار میزان نیتروژن ریزغده و برگ، درصد ماده خشک و وزن ریزغده نسبت به تیمار عدم تلقیح شد. با توجه به اینکه بین تیمار تلقیح در سطح 75 درصد و 100 درصد فسفر اختلاف معنی­داری وجود نداشت، بنابراین استفاده از قارچ مایکوریزا می‌تواند مصرف نهاده­های کشاورزی را بدون کاهش معنی­دار عملکرد، کاهش دهد.