برهمکنش تلقیح مایکوریزایی و فسفر بر شاخصهای رشدی، تولید ریزغده و جذب عناصر غذایی سیبزمینی
نویسندگان
1 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
4 بخش تحقیقات گیاهان زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان، سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی، همدان
5 گروه بیماری شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
چکیده
مایکوریزا میتواند به عنوان ابزاری کارآمد در جهت افزایش بهرهوری مصرف عناصر غذایی در راستای کشاورزی پایدار استفاده شود. این آزمایش با هدف بررسی برهمکنش سطوح فسفر و قارچ مایکوریزا بر شاخصهای رشدی و تولید ریزغده و جذب عناصر غذایی گیاهچههای سیبزمینی در گلخانه، به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در سال 1393 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان اجرا گردید. عامل اول شامل تلقیح با مایکوریزا گونه Rhizophagus irregularis (تلقیح و عدم تلقیح) و عامل دوم میزان فسفر (965/0، 482/0، 241/0و 12/0 میلیمولار در محلول هوگلند براساس H2PO-4) به ترتیب معادل 100، 75، 50 و 25 درصد میزان فسفر در محلول هوگلند بود. نتایج نشان داد که بیشترین میزان استقرار گیاهچه (3/98 %)، تعداد برگ (3/13)، تعداد ریزغده (9/8)، وزن کل ریزغده در هر بوته (2/53 گرم)، ارتفاع اندامهای هوایی (6/54 سانتیمتر)، میزان فسفر در ماده خشک ریزغده (38/0%) و برگ (363/0%) در تیمار تلقیح و 75 درصد فسفر بود که با تیمار تلقیح و 100 درصد فسفر اختلاف معنیدار نداشت. تلقیح با قارچ مایکوریزا باعث افزایش معنیدار میزان نیتروژن ریزغده و برگ، درصد ماده خشک و وزن ریزغده نسبت به تیمار عدم تلقیح شد. با توجه به اینکه بین تیمار تلقیح در سطح 75 درصد و 100 درصد فسفر اختلاف معنیداری وجود نداشت، بنابراین استفاده از قارچ مایکوریزا میتواند مصرف نهادههای کشاورزی را بدون کاهش معنیدار عملکرد، کاهش دهد.