محدودیتهای راهاندازی کسبوکارهای نوظهور
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2 استادیار دانشگاه مازندران
3 کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی دانشگاه تهران
doi
چکیده
سالانه بسیاری از کارآفرینان نوظهور اقدام به راهاندازی کسبوکار جدید میکنند اما تنها تعداد اندکی از آنها موفق به ایجاد یک شرکت پایدار میشوند. بیشتر این کارآفرینان در مواجههی با مانعها و مشکلهای راهاندازی کسبوکار جدید، دست از تلاش میکشند. این مطالعه به بررسی مانعهای پیش روی کارآفرینان نوظهور که در دورههای آموزش کارآفرینی و مهارتهای کسبوکار در تهران شرکت کردهاند، میپردازد. یافتههای این پیمایش (179= n) نشان میدهد که محدودیتهای نگرشی و فرهنگی (میانگین 7/3)، محدودیتهای آموزشی (میانگین 66/3)، محدودیتهای حمایتی و زیربنایی (میانگین 64/3)، محدودیتهای بازار و محیط کار (میانگین 38/3)، محدودیتهای قانونی و اداری (میانگین 41/3)، و محدودیتهای مالی (میانگین 42/3) به ترتیب مهمترین مانعهای راهاندازی کسبوکار هستند؛ در حالیکه محدودیتهای شخصی افراد (میانگین 08/3) مانعی برای راهاندازی کسبوکار آنها نمیباشند. اما نکتهی مهم این است که کارآفرینان نوظهوری که ویژگیهای شخصیتی کارآفرینانهی قویتری دارند با وجود درک این مانعها، همچنان تمایل بیشتری به راهاندازی کسبوکار دارند. در واقع، تبیین نقش تعدیلکنندگی متغیر «ویژگیهای شخصیتی کارآفرینانه» و تأثیر مانعها بر تمایل به راهاندازی کسبوکار جدید، مهمترین مشارکت علمی این تحقیق در توسعهی دانش کارآفرینی بوده است.