نقش ذهن‌آگاهی و امید به زندگی در پیش‌بینی ابعاد چشم‌انداز زمان در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی.

2 دکتری تخصصی روان‌شناسی، استاد گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه محقق اردبیلی

3 دکتری تخصصی روان‌شناسی، دانشیار گروه روان‌شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی.

doi
چکیده

چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ذهن‌آگاهی و امید به زندگی در پیش‌بینی ابعاد چشم‌انداز زمان در دانشجویان بود. روش: روش پژوهش توصیفی همبستگی و جامعۀ آماری آن کلیۀ دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی بود که از بین آنها 384 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و به چشم‌انداز زمان زیمباردو، امیدواری اشنایدر و ذهن‌آگاهی براون و ریان پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌‌های رگرسیون چندگانه و همبستگی پیرسون ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪند. یافته‌ها: امید به زندگی بخشی از واریانس چشم‌انداز زمانی حال لذت‌گرا و گذشته منفی و ذهن‌آگاهی بخشی از واریانس گذشته منفی و حال معتقد به سرنوشت را به طور معنادار تبیین کردند. ذهن‌آگاهی و امید به زندگی نیز بخشی از واریانس چشم‌انداز زمانی آینده را به طور معنادار تبیین کردند. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن بود که ذهن‌آگاهی و امید به زندگیمی‌توانند چشم‌انداز زمانی دانشجویان را پیش‌بینی کنند. بنابر این، آموزش چشم‌انداز زمان در بین دانشجویان در زمینه‌های مختلف امری ضروری به نظر می‌رسد.