فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

درک دقیق الگوهای گسترش شهری با استفاده از مدل‌های رشد شهری به مدیریت و برنامه‌ریزی شهری کارآمد کمک می‌کند. هدف پژوهش حاضر، مدل‌سازی رشد بهینه شهری اصفهان با ارائه سناریوی وضع مطلوب توسعه فضایی-کالبدی آن است. محدوده موردمطالعه، پهنه محدوده و حریم شهر اصفهان به مساحت 55218 هکتار می‌باشد. نوع تحقیق بر مبنای هدف، «کاربردی» و از نظر ماهیت، روش و نحوه گردآوری اطلاعات، ترکیبی از روش‌های «تاریخی، موردی، پیمایشی، پس رویدادی و عمل‌نگر» است. با استفاده از طبقه‌بندی تصاویر ماهواره‌ای سنجنده TM لندست مربوط به سال‌های 1365، 1377 و 1395 روند پراکنش شهری و تغییرات کاربری اراضی و عوامل مؤثر بر توسعه فضایی-کالبدی شهر طی دوره 30 ساله بررسی‌شده است. سپس برای پیش‌بینی توسعه شهری اصفهان با استفاده از مدل LTM توسعه آینده برای سال 1425 موردبررسی، شبیه‌سازی و ارزیابی قرارگرفته است. بر اساس الگوی احتمالی مدل LTM، تغییرات کاربری اراضی در قالب «سناریوی روند» در طی سه دهه آتی (1425-1395) پیش‌بینی گردیده است. برای دستیابی به «سناریوی مطلوب»، مدل‌سازی پهنه‌بندی توان اکولوژیک توسعه شهری برای سال 1425 با استفاده از روش wlc ارائه‌شده است. نتایج حاصل از تغییرات کاربری اراضی طی دوره 1395-1365 نشان‌دهنده افزایش 178 درصدی اراضی ساخته‌شده و کاهش اراضی کشاورزی (13-%)، پوشش درختی (75-%) و مراتع (28-%) می‌باشد. نتایج به‌دست‌آمده از روش‌های پیش‌بینی توسعه آینده شهر اصفهان برای سال 1425 با مدل LTM نشان‌دهنده گسترش فضایی در سال‌های آتی به‌صورت اسپرال و تبدیل کاربری‌های دیگر به زمین‌های ساخته‌شده است؛ تا حدی که در سال افق، مساحت نواحی ساخته‌شده شهر با افزایش 33 درصد (5918 هکتار) از 17863 هکتار در سال 1395 به 23781 هکتار در سال 1425 خواهد رسید. نتایج مدل‌سازی پهنه‌بندی توان اکولوژیک توسعه شهری اصفهان به‌منظور شناسایی و سنجش تناسب اراضی برای توسعه در سال 1425 با استفاده از روش wlc نیز بیانگر این است که مجموع مساحت مناطق دارای تناسب‌های بالا و متوسط برای توسعه شهری 5712 هکتار است.