عملکرد و اجزای عملکرد باقلا (Vicia faba L.) در کشت مخلوط با بادرشبی (Dracocephalum moldavica) تحت تاثیر کودهای آلی و شیمیایی

نویسندگان

1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.

3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
چکیده

اثر تیمارهای مختلف کودی بر عملکرد باقلا (Vicia faba L.) در کشت مخلوط با بادرشبو (Dracocephalum moldavica)، در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز در سال زراعی 1393 مطالعه گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل نوع کشت در پنج سطح کشت خالص باقلا، کشت خالص بادرشبو و کشت مخلوط با نسبت‌های 1:1، 2:2 و 4:2 بادرشبو-باقلا و فاکتور دوم شامل نوع کود در سه سطح کاربرد 100 درصد کود شیمیایی اوره+ سوپرفسفات ­تریپل، کود زیستی ازتو بارور+ بارور 2+ 50 درصد کود شیمیایی و ورمی­کمپوست بودند. نتایج نشان داد بیشترین شاخص کلروفیل برگ و تعداد برگ در بوته با کاربرد 100 درصد کود شیمیایی به­دست آمد. در بین کشت­های مخلوط بیشترین ارتفاع بوته (8/56 سانتی­متر) در تیمار 1:1 مشاهده شد. تیمار مصرف 100 درصد کود شیمیایی بیشترین اثر را در افزایش وزن صد دانه و شاخص برداشت نسبت به سایر تیمارهای کودی داشت. بیشترین تعداد نیام در بوته (52/3) مربوط به کشت خالص باقلا و کاربرد 100 درصد کود شیمیایی بود. بیشترین عملکرد دانه در واحد سطح اشغالی به کشت خالص باقلا (2/259 گرم در متر مربع) و در بین تیمارهای کودی به تیمار مصرف 100 درصد کود شیمیایی (1/202 گرم در متر مربع) تعلق داشت. در کلیه تیمارها، نسبت برابری زمین (LER) و مجموع ارزش نسبی (RVT) بالاتر از یک بودند و بیشترین میزان این شاخص‌ها در کشت مخلوط نواری 2:2 باقلا-بادرشبو حاصل شد.