مدل ساختاری پیش‌بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: بررسی نقش میانجیگری مشکلات بین‌فردی و دشواری تنظیم هیجان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.

2 دانشیار گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2025.106894.1260
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین مدل ساختاری پیش‌بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین‌فردی و دشواری تنظیم هیجان بود.روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دختران ورزشکار شهر قم در سال 1404 تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه‌های پیش از قاعدگی، مقیاس مشکلات بین‌فردی، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان و نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS-23 و AMOS-23 انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که سندرم پیش از قاعدگی براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین‌فردی (001/0=P، 73/3=Z) و دشواری تنظیم هیجان (001/0=P، 11/4=Z) در دختران ورزشکار پیش‌بینی می­شود.نتیجه گیری: این یافته‌ها بر اهمیت مداخلات مبتنی بر اصلاح طرحواره‌ها، بهبود مهارت‌های بین‌فردی و تقویت تنظیم هیجان در کاهش شدت علائم این نشانگان تأکید دارند.