ارزیابی عملکرد کمی و کیفی ذرت علوفهای و ریحان تحت تأثیر کودهای زیستی، شیمیایی و تلفیقی نیتروژنی در کشت مخلوط
نویسندگان
1 اکولوژی گیاهان زراعی، گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان
doi
چکیده
به منظور ارزیابی اثر کودهای زیستی، شیمیایی و تلفیقی نیتروژن بر عملکرد و برخی از صفات کیفی ذرت علوفهای و ریحان در کشت مخلوط افزایشی، آزمایشی در طی سالهای 1393 و 1394 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه لرستان اجرا شد. فاکتور اول کاربرد کود در چهار سطح: عدم کاربرد کود، کود شیمیایی نیتروژن، کود زیستی نیتروکسین و کاربرد تلفیقی 50 درصد کود نیتروژن + کود زیستی نیتروکسین و فاکتور دوم الگوهای کشت مخلوط شامل کشت خالص ذرت علوفهای و ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفهای +25 % ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفهای + 50 % ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفهای+ 75 % ریحان و کشت مخلوط ذرت علوفهای + 100 % ریحان بود. نتایج نشان داد که تیمار کود تلفیقی دارای بیشترین میزان پروتئین (43/9 درصد) بود، اما از لحاظ عملکرد و اجزای عملکرد ذرت علوفهای، تیمار کود شیمیایی نسبت به سایر تیمارهای کودی برتر بود. کشت خالص ذرت دارای بیشترین وزن تر و خشک برگ، عملکرد تر و خشک علوفه و پروتئین بود. کشت خالص ریحان به همراه تلفیق کود زیستی+ 50% کود شیمیایی در سال دوم بیشترین مقدار وزن تر و خشک را بدست آورد. بیشترین میزان نسبت برابری زمین (566/1) در هر دو سال زراعی مربوط به تیمار کشت مخلوط ذرت علوفهای + 100 % ریحان به همراه کود زیستی بود. نتایج تحقیق حاضر نشان میدهد استفاده از کود تلفیقی به عنوان راهکاری به منظور کاهش مصرف کودهای شیمیایی در راستای کشاورزی پایدار در نظر گرفته شود.
