مدلیابی معادلات ساختاری پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: نقش میانجی گر احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناس عمومی، گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناس عمومی، گروه روانشناسی، واحد بادرود، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

3 گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران

doi
10.48308/mbsp.2024.221479.1022
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با نقش میانجیگری احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی بود. روش ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار دانشگاه فرهنگیان اصفهان تشکیل می‌دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونه-گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998)؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987)؛ پرسشنامه شرم از تصویر بدن دوارت و همکاران (2014) بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخص‌های برازش و نرم افزارهای SPSS-22 و AMOS-24 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با میانجیگری شرم بدنی (001/0=P، 73/3=Z) و فعالیت بدنی (001/0=P، 11/4=Z) پیش بینی می‌شود. نتیجه گیری: براساس یافته‌های حاضر طراحی برنامه‌های آموزشی برای شناسایی و اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه در دانشجویان ورزشکار پیشنهاد می‌شود.