تأثیر تصویرسازی پتلپ بر خطر افتادن، تعادل و پارامترهای فضایی-زمانی گام برداری مردان سالمند
نویسندگان
1 دانشیار گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2025.237994.1282چکیده
هدف: هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تصویرسازی مبتنی بر روش پتلپ بر خطر افتادن، تعادل و پارامترهای فضایی-زمانی گام برداری مردان سالمند بود. روشها: بدین منظور 32 مرد سالمند در دسترس و واجد شرایط انتخاب و به روش تصادفی ساده به دو گروه 16 نفره تقسیم شدند که شامل یک گروه تجربی (تصویرسازی پتلپ) و گروه دیگر کنترل و یا بدون مداخله بود. در مرحله پیشآزمون، پس آزمون MIQ-R و آزمون شناختی MMSE وارد آزمون شدند؛ آزمودنیها در هر دو مرحله پیش و پسآزمون 3 بار روی مسیری به طول 10 متر با پای برهنه راه رفتند و پارامترهای کینماتیکی گام برداری ازجمله: طول گام، سرعت گام برداری، آهنگ گام برداری و درصد تغییرپذیری سرعت گام برداری اندازهگیری شد. گروه تجربی تمرینات را به مدت 3 هفته، 4 جلسهای و هر جلسه شامل 12 دقیقه گوش دادن به صوت مربوط به تصویرسازی را انجام دادند. در شرایط برقراری فرض توزیع طبیعی دادهها از آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 (گروه) در 2 (آزمون) استفاده شد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تصویرسازی سبب بهبود عملکرد جسمانی و روانی سالمندان خواهد شد. بنابراین تصویرسازی مبتنی بر پتلپ که تمامی حواس را در بر میگیرد، نتیجه بهتری را در پی خواهد داشت و بر اثربخشی بیفزاید.