فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی افسردگی در دانشجویان براساس خودشفقت­ورزی و خودشناسی انسجامی با میانجیگری فعالیت بدنی بود.روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان تشکیل ­دادند که از میان آنها تعداد 243 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی بک (۱۹61)؛ مقیاس خودشفقت­ورزی راس و همکاران (2011)؛ مقیاس خودشناسی قربانی و همکاران (2003) و نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) بود. تحلیل داده­ها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که افسردگی در دانشجویان براساس خودشفقت­ورزی با میانجیگری فعالیت بدنی پیش بینی می­شود (001/0=P، 241/0-=β). افسردگی در دانشجویان براساس خودشناسی انسجامی با میانجیگری فعالیت بدنی پیش بینی می­شود (001/0=P، 183/0-=β).نتیجه گیری: به طورکلی، نتایج نشان می‌دهد که خودشفقت‌ورزی و خودشناسی انسجامی به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق افزایش فعالیت بدنی، نقش مهمی در پیش‌بینی کاهش افسردگی دانشجویان دارند. بنابراین، تقویت این عوامل می‌تواند به عنوان راهکاری موثر در بهبود سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.