فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شهرری به‌عنوان مرکز بخش ری از توابع شهرستان ری از سال 1393، قانوناً به‌عنوان منطقه 22 کلان‌شهر تهران شناخته شد و از آن سال تاکنون، مدیران و معتمدین شهرری، به‌انحاءم ختلف تلاش می‌کنند تا این شهر را باز پس گرفته و دوباره به‌عنوان مرکز بخش ری تعریف کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی پیامدهای احتمالی جدایی شهرری (منطقه 20 تهران) از کلان‌شهر تهران است و در این راستا، سناریوهای مختلف موردبررسی قرار گیرد. انجام این پژوهش، به دلیل تبیین پیامدها و سناریوهای مختلف، مهم و ضروری است. این پژوهش به دلیل بررسی پیامدهای جدایی شهرری از کلان‌شهر تهران و طرح سناریوهای مختلف از نوآوری برخوردار است. روش تحقیق مبتنی بر روش تحلیلی- توسعه‌ای است. گردآوری داده‌ها به روش اسنادی و پیمایشی انجام‌شده و در تحلیل داده‌ها از روش‌های کمی (آزمون‌های آماری، نرم‌افزار MIC MAC و نرم‌افزار Wizard) و کیفی (تحلیل مضمون) استفاده‌شده است. جامعه آماری شامل شهروندان شهرری و گروه خبرگان است که بر اساس فرمول کوکران و با در نظر گرفتن 95% ضریب اطمینان از 384 نفر از شهروندان پرسشگری به‌عمل‌آمده و 36 نفر از گروه خبرگان مورد مصاحبه قرارگرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که بعد حقوقی- قانونی با میانگین ۳.23 بیشترین و بعد محیط‌زیستی با میانگین 1.80 کمترین پیامدها را از جدایی احتمالی شهرری از شهر تهران خواهند داشت. ابعاد اقتصادی- مالی، فیزیکی- کالبدی، و اداری- نهادی نیز به ترتیب با میانگین‌های ۲.68، ۲.59، و ۲.51، دارای پیامدهای متوسط خواهند بود و بعد اجتماعی- فرهنگی با میانگین 3.11، دارای پیامد بالا در مقیاس لیکرت خواهد بود.