نقش واسطهای مشارکت کارکنان در ارتباط بین رهبری تحول آفرین و آمادگی برای تغییر سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه بوعلی سینا همدان
2 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا همدان
3 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
چکیده
هدف از این پژوهش مطالعه نقش میانجی مشارکت کارکنان در ارتباط بین رهبری تحولی و آمادگی برای تغییر بود. پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، به صورت همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیهی کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان کردستان و نواحی 1 و 2 شهر سنندج بود. با استفاده از شیوه نمونهگیری تصادفی طبقهای نمونهای به حجم 170 نفر از کارکنان، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه رهبری تحول آفرین (باس و آولیو، 1997)، مشارکت کارکنان (محققساخته) و آمادگی برای تغییر (دانهام و همکاران، 1989) بود که روایی و پایایی آنها مورد تأیید قرار گرفت. جهت بررسی فرضیههای پژوهش نیز از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین رهبری تحول آفرین و آمادگی برای تغییر رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. رابطه بین رهبری تحول آفرین و مشارکت کارکنان، مثبت و معنادار بود و بین مشارکت کارکنان و آمادگی برای تغییر نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که دو مؤلفهی سهیم شدن در اطلاعات و مشارکت در تصمیمگیری میتوانستند نقش واسطهای را در ارتباط بین مؤلفههای نفوذ آرمانی، تحریک ذهنی و ملاحظه فردی با آمادگی برای تغییر سازمانی ایفا نمایند.