فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بازتعریف مفهوم فضای سبز شهری نه‌فقط به‌عنوان مکانی برای تفریح بلکه به‌عنوان یک کاربری منعطف و چندمنظوره در شرایط مختلف، می‌تواند در تاب‌آوری سکونت و زندگی شهری پس از بلایا تأثیرگذار باشد. بنابراین یکی از اصلی‌ترین مقاصد در احداث فضاهای سبز چندمنظوره، ارتقای تاب‌آوری شهری و اسکان موقت می‌باشد. ازاین‌رو برنامه‌ریزی آگاهانه برای جانمایی و احداث فضاهای سبز چندمنظوره، با فراهم کردن شرایطی مطلوب برای سـپری کـردن اوقـات ساکنان در آن و افزایش خدمات‌رسانی به مصدومان، رویکردی اثرگذار بر کاهش ریسک بحران خواهد بود. هدف از تحقیق حاضر جانمایی بهینه پهنه‌های سبز چندمنظوره با تأکید بر اسکان موقت در شهر رشت است. روش به‌کاررفته در این تحقیق، ترکیب رویکرد بهترین – بدترین (BWM) و توابع فازی در GIS می‌باشد. با تعیین وزن نهایی معیارها و زیر معیارهای مؤثر در مکان‌یابی فضاهای سبز چندمنظوره و مقایسه آن‌ها به روش بهترین-بدترین، بیشترین وزن زیرمعیارها در معیارهای "طبیعی"، "سازگاری"، "ناسازگاری" و "کارایی" مشخص گردید که به ترتیب عبارت‌اند از "فاصله از گسل"، "نزدیکی به مناطق مسکونی"، "فاصله از تأسیسات پرخطر" و "تراکم جمعیتی". سپس پهنه‌بندی رشت به روش فازی انجام شد و محدوده‌های بهینه در پنج منطقه رشت مشخص گردید. نتیجه نشان می‌دهد مناسب‌ترین مکان‌ها برای احداث فضاهای سبز چندمنظوره و اسکان موقت در مناطق 3 و 1 به ترتیب با مساحت‌های"01/967"، "6/718" هکتار در شمال و شرق شهر رشت می‌باشد. اما از نظر نسبت سطوح بهینه به مناطق، منطقه 2 با نسبت"64/0"، دارای بیشترین نسبت می‌باشد.