درسهای استراتژیک از تهاجم اسراییل به ایران:تغییر ماهیت جنگ
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده روابط بین الملل وزارت خارجه، تهران، ایران.
doi
10.47176/dpj.2025.1856چکیده
فهم ماهیت هر جنگ بنیادی ترین مقدمه برای تحلیل آن واقعه و همچنین برنامه ریزی ، پیش بینی و موفقیت در آینده است. این مقاله به شیوه تحلیلی کیفی و با بهره برداری از منابع آشکارو اثار منتشره در اندیشکده ها می کوشد ضمن ارائه یک چارچوب مفهومی برای درک جنگ،به این سوال پاسخ دهد که این جنگ چه درسهای استراتژیکی داشته است.در پاسخ به این سوال به تحلیل حمله 12 روزه اسراییل به ایران درسال 1404 می پردازد فرضیه اصلی این مقاله آنست که این جنگ تغییرات گسترده ای در ماهیت جنگهای آتی ایجاد می نماید و شرایط متفاوتی برای بازیگران و ایران فراهم می سازد. در مباحث مفهومی کوشیده شده دیدگاههای کلاوزویتس بررسی و مورد استفاده قرار گیرند.تغییرات ریشه ای رخ داده در این جنگ در سایه دو انقلاب اخیر در امور نظامی رخ داده است. در بخش آغاز جنگ اهداف و برنامه های اسراییل برای تهاجم ایران بیان می گردد. سیر تحول و نتیجه جنگ در بخش بعدی مورد تحلیل قرار می گیرد. با توجه به اینکه ایران اکنون در مرحله بسیار شکننده آتش بس قرار دارد و بسیاری از اهداف اسراییل و حامیان و متحدانش محقق نشده است ، درسهای این جنگ باید منشا تحولات گسترده در ایران و کشورهای دیگر قرارگیرد.هدف اصلی این مقاله استخراج درسهای این جنگ در عرصه های حکمرانی، استراتژیک، بین المللی، دیپلماتیک و نظامی است که این موارد در بخش نتیجه گیری لیست و توضیح داده شده است. یکی از مهمترین نتیجه های این جنگ برای ایران تکیه برمردم برای تاب آوری و روشهای تحکیم تاب آوری اقتصادی ، اجتماعی و نظامی است. در نهایت با توجه به درسهای ذکر شده ، پیشنهادهای اجرایی ارائه گردیده است.
