تأثیر تمرینات شناختی و تای چی بر کارکردهای شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی
نویسندگان
1 گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
2 استادیار، گروه تربیت بدنی گرایش رفتار حرکتی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.
3 گروه تربیت بدنی، واحد ماکو، دانشگاه آزاد اسلامی، ماکو، ایران.
4 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
5 روانشناسی عمومی، گروه علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2023.207070.11883چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی و مقایسه تأثیر تمرینات شناختی و تای چی بر عملکرد شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی بود. روشها: این مطالعه از یک روش شبه تجربی استفاده کرد که شامل طراحی پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل میباشد. نمونه آماری شامل 45 بیمار مرد مبتلا به سکته بود که بهطور تصادفی به سه گروه تمرین شناختی، تمرین تای چی و گروه کنترل تقسیم شدند. عملکرد شناختی و کیفیت زندگی به ترتیب با استفاده از آزمون ارزیابی شناختی مونترال و مقیاس کیفیت زندگی بیماران سکته مغزی اندازهگیری گردید. یک برنامه توانبخشی شناختی مبتنی بر رایانه و یک فرم تعدیل شده از تمرینات تای چی بهطور هفتگی به مدت 2 ماه اجرا شد. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که نمرات عملکرد شناختی در گروههای تمرین شناختی و تای چی نسبت به گروه کنترل در پسآزمون بهبود یافته است (134/5=F، 010/0=P)؛ در حالی که تفاوت معناداری بین دو گروه تمرین شناختی و تای چی مشاهده نشد. همچنین، نتایج بهدستآمده نشاندهنده بهبود نمرات کیفیت زندگی در گروههای تمرین شناختی و تای چی نسبت به گروه کنترل در پسآزمون بود (013/4=F، 025/0=P)؛ در حالی که تفاوت معناداری بین دو گروه تمرین شناختی و تای چی مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرینات شناختی و تایچی ممکن است تأثیرات مثبتی بر روی تواناییهای شناختی وکیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته مغزی داشته باشند و میتوانند بهعنوان یک فعالیت مؤثر برای بهبود عملکرد شناختی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سکته شناخته شوند.
