پیشبینی دلزدگی زناشویی در زنان ورزشکار براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه: بررسی نقش میانجیگری تنظیم شناختی هیجان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی، دانشگاه البرز آبیک، قزوین، ایران.
3 استادیار مدیریت ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2023.106861.1032چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر پیشبینی دلزدگی زناشویی براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با میانجیگری تنظیم شناختی هیجان در زنان ورزشکار بود.روشها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود که با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان ورزشکار ساکن شهر قم تشکیل دادند که از میان آنها 320 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس دلزدگی زناشویی کایزر (1996)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2001) بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد دلزدگی زناشویی براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه در زنان ورزشکار پیشبینی میشود (001/0=P، 400/0=β). دلزدگی زناشویی براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با میانجیگری راهبردهای ناسازگارانه (001/0=P، 11/4=Z) و سازگارانه (001/0=P، 73/3=Z) تنظیم شناختی هیجان در زنان ورزشکار پیشبینی میشود.نتیجه گیری: یافتههای پژوهش نشان داد که طرحوارههای ناسازگار اولیه با نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان میتوانند دلزدگی زناشویی در زنان ورزشکار را پیشبینی کنند. بر این اساس، توجه به آموزش مهارتهای تنظیم هیجان و مداخلات مبتنی بر اصلاح طرحوارهها در کنار برنامههای حمایت روانشناختی برای زنان ورزشکار میتواند به کاهش دلزدگی زناشویی و ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی خانوادگی آنان کمک کند.