عملکرد و اجزای عملکرد بالنگوی شهری(Lallemantia iberica Fisch. et Mey) در کشت مخلوط با انیسون(.Pimpinella anisum L) تحت آلودگی علفهایهرز
نویسندگان
1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه تبریز
5 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
توجه به گیاهان دارویی در تأمین سلامت بشر و ایجاد تنوع در اکوسیستمهای کشاورزی و همچنین تأثیر این گیاهان روی کنترل علفهای هرز یک عامل مؤثر در طراحی سیستمهای کشاورزی مطلوب میباشد. در این راستا آزمایشی بهمنظور بررسی عملکرد و اجزای عملکرد بالنگوی شهری (قَرَهزَرک) در کشت مخلوط با انیسون در حضورعلفهای هرز انجام گرفت. این پژوهش در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی اجرا گردید. فاکتور اول شامل کنترل علفهای هرز در دو سطح (عاری از علفهرز و آلوده به علفهرز) و فاکتور دوم شامل سه سطح کشت مخلوط افزایشی جزئی در جهت بالنگوی شهری با نسبتهای ٢۰ درصد بالنگوی شهری و تراکم مطلوب انیسون، ۴۰ درصد بالنگوی شهری و تراکم مطلوب انیسون و ۶۰ درصد بالنگوی شهری و تراکم مطلوب انیسون و دو سطح کشت خالص بالنگوی شهری و انیسون در نظرگرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد که اثر الگویکشت بر وزن خشک علفهای هرز در سطح احتمال 5 درصد معنیدار بود. همچنین ترکیب تیماری کشت مخلوط 100:20 (بالنگویشهری – انیسون) و عاری از علفهرز مناسبترین ترکیب تیماری بود. بیشترین عملکرد دانه نیز در ترکیب تیماری کشت خالص عاری از علفهرز بدست آمد. کلیه تیمارهای کشتمخلوط، LER وRVT بالاتری نسبت به کشتخالص هردو گونه داشتند. لازم به ذکر است که بالنگویشهری حتی با وجود آلوده بودن به علفهرز توانسته عملکردی قابل توجه از نظر اقتصادی تولید کند.
