واکاوی امتناع ادغام علوم اجتماعی با حوزه انرژی در ایران؛ مطالعه موردی صنعت برق
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی، گروه پژوهشی مدیریت و علوم اجتماعی، پژوهشکده مطالعات سیاستگذاری و حکمرانی، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران
doi
10.22035/isih.2025.5246.4989چکیده
ادغام علوم اجتماعی با حوزه انرژی به پدیداری حوزه دانشی بینرشتهای علوم اجتماعی انرژی در کشورهای توسعهیافته و کاربست آن در عرصه کنشی انجامیده است. این موضوع در ایران با امتناع مواجه بوده که دلایل آن را در صنعت برق از دیدگاه خبرگان این عرصه و نیز حوزه علوم اجتماعی واکاوی کردهایم. نظریات و پژوهشها به موانع ایدئولوژیکی، نهادی، معرفتی و ظرفیتی اشاره کردهاند. ما در این چارچوب و استفاده از روششناسی کیفی مبتنی بر مصاحبه در دادهیابی و تحلیل مضمونی در دادهکاوی، به پژوهش پرداختهایم. خبرگان صنعت برق؛ شرایط آنومیک توسعه پایدار، فرهنگ سازمانی روزمرگی، غلبه تفکّر فنی-بوروکراتیک و حکمرانی غیرمشارکتی و خبرگان علوم اجتماعی؛ چالشهای درونگفتمانی علوم اجتماعی، فقدان رویکرد بینرشتهای، فقدان بستر گفتمان مشترک صنعت برق با علوم اجتماعی و فرهنگ عمومی دارای عناصر محدودکننده را به عنوان موانع نام میبرند. به لحاظ ماهیتی؛ این عوامل، ایدئولوژیکی، نهادی، معرفتی و ظرفیتی بوده که در عرصههای حکمرانی صنعت، دانشگاه و جامعه ایفای نقش میکنند. توسعه مطالعات میانرشتهای علوم اجتماعی انرژی در ایران مستلزم گفتمانسازی در این چارچوب میباشد.