پیشبینی اضطراب در دانشجویان ورزشکاران براساس خودشناسی انسجامی: بررسی نقش میانجیگر ذهنی سازی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2022.1059.1018چکیده
هدف: اضطراب پاسخ طبیعی بدن است که در نتیجه احساس نگرانی، ترس و استرس در مورد آینده رُخ میدهد. لذا هدف پژوهش حاضر، پیش بینی اضطراب در دانشجویان ورزشکاران براساس خودآگاهی انسجامی و بررسی نقش میانجیگر ذهنی سازی بود.روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار مشغول به تحصیل در رشته تربیت بدنی و علوم ورزش در دانشگاه قم تشکیل دادند که از میان آنها 460 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند که پس از ریزش تعداد آنها به 453 نفر رسید. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک، مقیاس خودشناسی انسجامی و مقیاس ذهنیسازی و مقیاس ذهنیسازی دیمیتریویچ و همکاران بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخصهای برازش و نرم افزارهای اس.پس.اس.اس و آیموس مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد اضطراب قادر به پیش بینی خودشناسی انسجامی در دانشجویان ورزشکار بود (001/0=P، 400/0-=β). همچنین، اضطراب براساس ذهنی سازی (001/0=P، 449/0-=β) و براساس خودشناسی انسجامی با نقش میانجیگری ذهنی سازی در دانشجویان ورزشکار پیش بینی شد (001/0=P، 324/0=β).نتیجه گیری: نتایج نشان داد اضطراب قادر به پیش بینی خودشناسی انسجامی با نقش میانجیگر ذهنی سازی در دانشجویان ورزشکار می باشد، لذا پیشنهاد می شود برای کاهش مولفه های اضطراب در دانشجویان ورزشکار، متغیرهای خودشناسی انسجامی و ذهنی سازی مد نظر قرار گیرند.