بررسی تأثیر گرافن اکساید بر تمایز سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان به ‏نورون در محیط ‏کشت تمایزی

نویسندگان

1 گروه آموزشی علوم جانوری، دانشکده علوم زیستی، ‏دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران‏

2 گروه آموزش زیست شناسی، دانشگاه فرهنگیان، ‏صندوق پستی 889-14665تهران، ایران‏

3 گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم ‏پزشکی ایران، تهران، ایران‏

doi
10.30473/eab.2025.73762.1986
چکیده

هدف: نانوذرات می‌توانند به آسانی از غشای پلاسمایی عبور کنند و از طریق وارد شدن به سلول و اثر بر مسیر سیگنالینگ داخل سلولی و یا از طریق مجتمع‌شدن در محیط کشت و تشکیل داربست به‌عنوان سیستم‌های سازگار و مکانیکی ایده‌آل برای حمایت از تکثیر و تمایز سلولی در نظر گرفته شوند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر نانوذره گرافن اکساید بر تمایز عصبی سلول‌های بنیادی مزانشیمی موشی می‌باشد. مواد و روش‌ها: سلول‌های بنیادی با روش فلاشینگ از مغز استخوان موش استخراج شد. در سه گروه مختلف به‌مدت 14 روز کشت یافتند. گروه کنترل (سلول‌های کشت‌یافته در محیط کشت تمایزی عصبی)، گروه1 (سلول‌های کشت‌یافته در محیط کشت عمومی و حاوی دوز µg/ml 5/1 گرافن اکساید) و گروه2 (سلول‌های کشت‌یافته در محیط کشت تمایزی عصبی و حاوی دوز µg/ml 5/1 گرافن اکساید). پس از گذشت 14 روز به‌منظور بررسی سمیت سلولی و میزان تمایز عصبی به‌ترتیب از تکنیک MTT و ICC استفاده شد. نتایج: براساس یافته‌های تکنیک ایمونوسیتوشیمی و سمیت‌سنجی سلولی مشخص شد که هر سه مارکر تمایزی عصبی (Sox2، Btubulin ІІІ و MAP2) در گروه 1 و 2 همانند گروه کنترل بیان شده و هم‌چنین گرافن اکساید در دوز مورداستفاده اثرات سمی بر روی سلول‌ها نداشته است. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیبی از گرافن اکساید با محیط کشت عمومی و بدون اضافه‌کردن هیچ فاکتور رشد عصبی دیگر می‌تواند همانند گروه کنترل سبب القای بیان پروتئین‌های مهم دخیل در تمایز نورونی شود.