پیش بینی نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستم‌های مغزی/ رفتاری: نقش میانجیگر فعالیت بدنی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2023.105804.2764
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل ساختاری پیش بینی نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستم­های مغزی/ رفتاری با نقش میانجیگری فعالیت بدنی بود.روش ها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان متأهل دانشگاه آزاد واحد رفسنجان در پاییز سال 1403 تشکیل ­دادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونه­ گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه­ های پیش از قاعدگی؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ؛ مقیاس چند وجهی مکان کنترل سلامت و مقیاس سیستم­های بازداری/فعال­سازی رفتاری بود. برای تحلیل داده­ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت بیرونی (005/0=P، 116/0=β)، منبع کنترل سلامت درونی (001/0=P، 144/0-=β)، سیستم بازدارنده رفتاری (008/0=P، 109/0=β)، سیستم فعال­ساز رفتاری (003/0=P، 124/0-=β) با میانجیگری فعالیت بدنی در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود.نتیجه گیری: طراحی و ارزیابی برنامه‌های آموزشی و یا درمانی با توجه به ویژگی­های زیست شناختی و مغزی/ رفتاری برای تغییر منبع کنترل از بیرونی به درونی و ارزیابی اثرات آن بر کاهش نشانه­های سندرم پیش از قاعدگی در کنار فعالیت بدنی به عنوان یک راهکار برای مدیریت و کاهش نشانه‌های سندرم پیش از قاعدگی پیشنهاد می‌شود.