پیش بینی نشانههای سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستمهای مغزی/ رفتاری: نقش میانجیگر فعالیت بدنی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2023.105804.2764چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل ساختاری پیش بینی نشانههای سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت و سیستمهای مغزی/ رفتاری با نقش میانجیگری فعالیت بدنی بود.روش ها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان متأهل دانشگاه آزاد واحد رفسنجان در پاییز سال 1403 تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه های پیش از قاعدگی؛ نیمرخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ؛ مقیاس چند وجهی مکان کنترل سلامت و مقیاس سیستمهای بازداری/فعالسازی رفتاری بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد نشانههای سندرم پیش از قاعدگی براساس منبع کنترل سلامت بیرونی (005/0=P، 116/0=β)، منبع کنترل سلامت درونی (001/0=P، 144/0-=β)، سیستم بازدارنده رفتاری (008/0=P، 109/0=β)، سیستم فعالساز رفتاری (003/0=P، 124/0-=β) با میانجیگری فعالیت بدنی در زنان متأهل در سطح 01/0 پیشبینی میشود.نتیجه گیری: طراحی و ارزیابی برنامههای آموزشی و یا درمانی با توجه به ویژگیهای زیست شناختی و مغزی/ رفتاری برای تغییر منبع کنترل از بیرونی به درونی و ارزیابی اثرات آن بر کاهش نشانههای سندرم پیش از قاعدگی در کنار فعالیت بدنی به عنوان یک راهکار برای مدیریت و کاهش نشانههای سندرم پیش از قاعدگی پیشنهاد میشود.