فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر یک دوره تمرینات اسپارک، بینایی ورزشی و بازی‌های هدفمند بر مهارت‌های شناختی و اجتماعی کودکان 8 تا 10 سال بود.روش ها: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان 8 تا 10 سال منطقه یک شهر خرم‌آباد بود. نمونه‌ای به روش در دسترس–تصادفی انتخاب و به چهار گروه (اسپارک، بینایی ورزشی، بازی‌های هدفمند و کنترل) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل آزمون ان-بک و سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL) بود. مداخلات طی هشت هفته و در 24 جلسه اجرا گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد هر سه مداخله به‌طور معناداری موجب بهبود عملکرد شناختی در تکلیف پیچیده ان-بک (شاخص دقت) شدند(P<0.05)،اما تفاوت معناداری میان اثربخشی آن‌ها مشاهده نشد. این امر نشان‌دهنده اهمیت فعالیت بدنی ساختاریافته، فارغ از نوع خاص آن، در ارتقای کارکردهای شناختی است. درعین‌حال، هیچ‌یک از مداخلات بر زمان واکنش ساده (شاخص سرعت پردازش پایه) اثر معناداری نداشتند. همچنین، مداخلات اسپارک و بازی‌های هدفمند به‌طور چشمگیری موجب ارتقای مهارت‌های اجتماعی شدند(P<0.05) که می‌توان آن را به ماهیت تعاملی و گروه‌محور این فعالیت‌ها نسبت داد. در مقابل، تمرینات بینایی ورزشی تأثیر معناداری بر مهارت‌های اجتماعی نشان ندادند(P>0.05).نتیجه گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد فعالیت‌های بدنی ساختاریافته، به‌ویژه تمرینات گروهی مانند اسپارک و بازی‌های هدفمند، می‌توانند راهبردی عملی و کم‌هزینه برای ارتقای هم‌زمان حوزه‌های شناختی و اجتماعی کودکان باشند. بااین‌حال، انتخاب نوع مداخله باید متناسب با اهداف خاص (مانند بهبود شناخت یا مهارت‌های اجتماعی) صورت گیرد.