الگوی رفتاری گرجستان و ارمنستان در منطقه قفقاز جنوبی(2004-2024)
نویسندگان
1 دکتری روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار روابط بین الملل گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
doi
چکیده
منطقه قفقاز نسبت به چند سال گذشته کمتر مورد توجه دانشمندان و تصمیمگیرندگان حوزه اوراسیا قرار گرفته است زیرا مطالعات امنیتی این منطقه در حال حاضر تحت تأثیر درگیری مسلحانه در اوکراین و آشفتگیهای خاورمیانه میباشد. با اینحال، منطقه قفقاز مخصوصا قفقاز جنوبی ل داخلی و خارجی، از شکنندگی ژئوپلیتیکی حادی رنج میبرد و از آنجایی که تشدید رقابت میان روسیه و ایالات متحده پس از جنگ سرد به بالاترین حد خود رسیده است، فرآیند درگیری و همکاری آنها و کشورهای منطقه در این بخش حساس اوراسیا مستحق توجه است. از این رو هدف اصلی این پژوهش پاسخگویی به این سوال است که راهبرد گرجستان و ارمنستان در قبال بحرانهای امنیتی رخ داده در قفقاز جنوبی دارای چه ویژگیهای کنش تاکتیکی و راهبردی میباشد؟ فرضیه مقاله به این موضوع اشاره دارد که گرجستان و ارمنستان در انجام ماموریتهای راهبردی خود ، ارتقا قابلیتها و پاسخگویی برای مقابله با تهدیدات امنیتی آمریکا(ناتو) و روسیه(سازمان پیمان امنیت دسته جمعی) استفاده نمایند. این مقاله نشان خواهد داد که درک تهدیدات بر ترجیحات امنیتی تشکیل اتحادها در سطح ملی این دو کشور تا سال 2024 تاثیرگذار میباشد و برای تایید این موضوع دو گزاره ارائه میگردد. اول: گروهی از ارمنیها که آذربایجان و ترکیه را تهدید اصلی برای دولتشان تلقی میکردند، تمایل به عضویت در سازمان پیمان امنیت جمعی به رهبری روسیه را تا قبل سال 2022 داشتند. دوم، گرجیهایی که تهدید اصلی برای دولت خود را از طرف روسیه میدانستند و خواهان عضویت در نهادهای غربی تا قبل از دولت رویای گرجستان بودند.
