ارزیابی سطح سرمی اوره (‏‎Bun‏)‏ و کراتینین (‏‎Cr‏)‏ در کلیه و بررسی غشاها در ‏فیلتراسیون این ‏پارامترها در بیماران دیالیزی ‏

نویسندگان

1 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران‏

2 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران‏

3 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران‏

doi
10.30473/eab.2025.71557.1955
چکیده

تعیین‌ کفایت‌ دیالیز در بیماران همودیالیزی از طریق ارزیابی سطح سرمی اوره (Bun) و کراتینین (Cr)، قبل و بعد از دیالیز و بررسی اثر بیوشیمیایی دیالیز بر کلیه در شهرستان لار از اهداف این تحقیق می‌باشد.  پژوهش‌ از نـوع توصیفی‌-تحلیلی‌ و بـه‌صورت مقطعی‌ بر روی 135 بیمار تحت دیالیز انجام شد. جمع‌آوری داده­ها از طریق‌ پرسشنامه‌ دموگرافیک‌ محقق‌ انجام شد. با روش دستگاهی میزان کراتینین و اوره خون به‌ترتیب با روش ژافه و آنزیمی اندازه‌گیری گردید. کفایت‌ دیالیز توسط پارامترهای KT/V و URR محاسبه‌ گردید. درنهایت‌ داده­ها به کمک آزمون‌های آماری توصیفی‌ و استنباطی‌ در نرم­افزار SPSS و نیز آزمون آماری Pair t-test ارزیابی گردید.‌ بیش‌تر بیماران همودیالیزی این مراکز KT/V کم‌تر از 2/1 داشتند. همچنین 1/36 درصد افراد موردمطالعه URR>65 و 5/47 درصد KT/V>1.2 داشتند. نظر به اصلاح میزان اوره و کراتینین سرم بعد از دیالیز، کاهش معنی­داری در میزان این دو پارامتر مشاهده گردید. مقایسة انواع غشاها در میزان کلیرانس اوره و کراتینین، نشان داد که بین این غشاها در تصحیح مقدار اوره و کراتینین اختلاف وجود دارد و بیش‌ترین کارایی را نوع HD و کم‌ترین آن را نوع R4 داشت. غشای S3، سرعت فیلتراسیون  بالاتری نسبت به سایر غشاها دارد که می‌تواند دلیلی بر این اختلاف باشد. اختلاف میانگین فعالیت آلکالن فسفاتاز، قبل و بعد از دیالیز با غشای S3 بیش‌تر از سایر غشاها بود، گرچه اختلاف معنی‌دار نبود. اوره و کراتینین، کاهش معنی‌داری بعد از همودیالیز نسبت به قبل نشان دادند. نتیجه این‌که 1/36 درصد بیماران تحت‌ همودیالیز دارای کفایت‌ دیالیز مطلوب بوده و سایر بیماران، کارایی‌ و کفایت‌ دیالیز مناسبی‌ نشان ندادند.