فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جوانان با ناهنجاری سر و شانه ی به جلو بود.روش­ها: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بود. با توجه به تجربی بودن پژوهش،30 فرد مبتلا به ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند.  تعداد 15 نفر در گروه کنترل و 15 نفر در گروه آزمایش به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. جهت انجام پژوهش حاضر از پرسشنامه های استاندارد مقیاس افسردگی اضطراب تنیدگی لوی باند و لوی باند (1995)، پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2009)، استفاه شد. شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی را طی 8 جلسه، هفته‌ای یک جلسه 120 دقیقه‌ای دریافت نمودند. هم چنین از روش عکس برداری از نمای نیمرخ برای اندازه گیری سر به جلو و شانه گرد استفاده شد. از آزمون های شایپرو-ویلک، تی زوجی، و تحلیل کواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0>P).یافته­ها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که افسردگی (001/0=P) و اضطراب (001/0=P) و انعطاف پذیری شناختی (001/0=P)، پس از پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر آگاهی نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله)، افزایش معناداری پیدا کرد.نتیجه­گیری: آموزش شناخت درمانی مبتنی بر آگاهی می تواند منجر به بهبود افسردگی، اضطراب و انعطاف پذیری شناختی در مردان با ناهنجاری سر و شانه به جلو شود.