فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پس از دهه‌ها سردی روابط سیاسی و اقتصادی بین هند و اسرائیل، در سال‌های اخیر همگرایی فزاینده‌ای در منافع هند و اسرائیل وجود داشته است. این تقویت روابط با برقراری روابط دیپلماتیک کامل بین تل‌آویو و دهلی‌نو وارد مرحله جدیدی از مناسبات شد. اسرائیل با همکاری‌های دوجانبه که حوزه‌های مختلفی را در بر می‌گیرد، به بازیگر برجسته‌ای در محاسبات سیاست خارجی هند تبدیل شده است. درحالی‌که پایه‌های روابط هند و اسرائیل از قبل برقرار بوده است، نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، زمینه را برای یک جهش و شتاب قابل توجه در روابط دوجانبه فراهم کرده است. سوال این مقاله بدین گونه است که ارتقای روابط اسرائیل و هند به سطح راهبردی در طول یک دهه اخیر، تابع چه متغیرها و ملاحظاتی بوده است. فرضیه نگارنده بر اساس رویکرد نظری واقع‌گرایی نوکلاسیک بیان می‌کند که توسعه روابط این دو بازیگر در درجه اول به نقش کلیدی رهبران دو دولت و ترجیحات حزبی آن‌ها مربوط بوده است و ثانیا نیازهای راهبردی متقابل به تغییر و تقویت این روابط کمک کرده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که آینده سطح مطلوب روابط در صورت تغییرات در قدرت سیاسی دو دولت و نیز تحولات منطقه‌ای با درجاتی از عدم اطمینان همراه است.