مقایسه هویت و انگیزه ورزشی و رابطه آن‌ها در ورزشکاران با و بدون سابقه آسیب دیدگی اسکلتی-عضلانی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران.

3 کارشناسی ارشد گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2023.229884.1180
چکیده

هدف: هدف پژوهش مقایسه هویت و انگیزه ورزشی و رابطه بین آنها در ورزشکاران با و بدون سابقه آسیب دیدگی اسکلتی-عضلانی بود.روش‌ها: روش پژوهش علّی-مقایسه‌ای با هدف کاربردی بود. در این مطالعه 120 ورزشکار حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای از رشته‌های مختلف ورزشی شرکت داشتند که 77 نفر از آن‌ها دارای سابقه آسیب‌دیدگی عضلانی-اسکلتی بودند. نمونه‌گیری به صورت دردسترس و هدفمند بود. از مقیاس انگیزه ورزشی اصلاح شده (SMS-II) پی لیتیر و همکاران و مقیاس هویت ورزشی (AIMS) بروئر و همکاران به منظور سنجش انگیزه و هویت ورزشی ورزشکاران استفاده شد. با آزمون تی مستقل داده‌ها تحلیل شدند.یافته ها: هویت ورزشی به طور معناداری در گروه با سابقه آسیب‌دیدگی کمتر از گروه بدون سابقه آسیب بود اما تفاوتی در انگیزه ورزشی بین دو گروه وجود نداشت.نتیجه گیری: بنابراین توصیه می‌شود که در برنامه‌های توان‌بخشی روانی بعد از آسیب، تغیرات هویت ورزشی  و انگیزه ورزشی به عنوان یک فاکتور موثر بر خودپنداره را مد‌نظر قرار داد.