تحلیل بازدارندههای توسعه کشاورزی حفاظتی در ایران
نویسندگان
1 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
3 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
یکی از رویکردهای وزارت جهاد کشاورزی جهت مقابله با چالشهای بخش، توسعه کشاورزی حفاظتی با هدف دستیابی به تولید پایدار و مدیریت پایدار منابع آب و خاک است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل بازدارندههای توسعه کشاورزی حفاظتی در ایران به روش پیمایشی انجام شده است. جامعة آماری پژوهش اعضا کمیتههای فنی و فناوری، اعضا پایگاههای تحقیقات کاربردی و آموزش و ترویج کشاورزی حفاظتی و کارشناسان اجرایی سازمانهای جهاد کشاورزی ۹ استان پیشرو در زمینه کشاورزی حفاظتی بودند که از بین آنها به صورت هدفمند ۲۶۴ نفر انتخاب شدند. پرسشنامه ابزار اصلی پژوهش بود که با استفاده از مرور منابع و مصاحبه با صاحب نظران کشاورزی حفاظتی طراحی و روایی محتوایی آن مورد تأیید قرار گرفت. برای بررسی پایایی آن30 پرسشنامه تکمیل و مقدار آلفای کرونباخ آن ۹/۰ بدست آمد که نشان دهنده پایایی قابل قبول پرسشنامه بود. براساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، مهمترین بازدارندههای توسعه کشاورزی حفاظتی عبارت از، هماهنگی اندک بین سازمانها، دانش اندک دستاندرکاران ذیربط، نامناسب بودن سیاستهای یارانهای، وجود خاکهای کمتر حاصلخیز و بازده کم اقتصادی محصول در سالهای اولیه شروع کشاورزی حفاظتی است.