عمق افزایی راهبردی انقلاب اسلامی ایران در شبهقاره هند (مطالعه موردی: شیعیان شبهقاره هند با تأکید بر هند و پاکستان)
نویسندگان
1 مربی و عضو هیئت علمی، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور ایران
2 دانشجوی دکتری،جغرافیای سیاسی نظامی، دانشگاه جامع امام حسین
doi
چکیده
ججمهوری اسلامی ایران از انقلاب سال 57 تا کنون با تاکید بر ایدئولوژی اسلامی به منظور تقویت جایگاه کشورمان در معادلات قدرت در صحنه سیاست جهانی، به گسترش حوزه نفوذ ایدئولوژیک خود در سطوح منطقه ای و فرامنطقه ای پرداخته است. با توجه به اهمیت ژئواستراتژیک شبه قاره هند در روابط ژئوپلیتیک قدرت های جهانی و وجود جمعیت بالای مسلمان، بخصوص شیعیان و بسترهای مشترک فرهنگی وتاریخی در جغرافیای سیاسی این منطقه لزوم بررسی فرصت های موجود در آن برای عمق بخشی خارجی انقلاب اسلامی انکارناپذیر است. بنابراین پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به اسناد و منابع کتابخانه ای موجود به بررسی این فرض که شیعیان شبه قاره هند(تاکید بر هند و پاکستان) به عنوان یکی از فرصت های عمق بخشی انقلاب اسلامی ایران می باشند پرداخته و ظرفیت ها، بسترها و زمینه های مشترک و مساعد این منطقه برای قلمروسازی و عمق بخشی انقلاب اسلامی را مورد توجه قرارداده است. نتایج پزوهش حاضر نشان داد که تجانس دینی و در برگیری بزرگترین اقلیت شیعیان در این منطقه، همچنین حضور شیعیان مهاجر ایرانی ، الگو بودن ایران در زمینه استکبار ستیزی و مستضعف نوازی، وجود ظرفیت فلسطین برای همگرایی در کنار سایر بسترها از جمله زبان و فرهنگ مشترک و شکل گیری نهادها و سازمان های مختلف, بسترهای مساعدی را برای جمهوری اسلامی ایران در این زمینه مهیا مینماید.
