فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روانشناختی و نقش میانجیگری آسیب‌پذیری جسمانی در مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر انجام شد.روش‌ها: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر مراجعه کننده به انجمن بیماران آلزایمر شهر تهران در سال 1399 بود. از میان آنها 320 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ­ها از سیاهه تجدیدنظر شده نشانگان دروگاتیس و همکاران (1976)، مقیاس تحمل بلاتکلیفی- نسخه دوم مک لاین (2009) و نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) استفاده شد. برای تحلیل داده­ها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای اس پی اس اس 24 و آموس 24 استفاده شد.نتایج: در پژوهش حاضر نتایج نشان داد که مدل مفروض با داده‌های گردآوری شده برازش داشت (87/70=2c، 08/2=df/2c، 987/0=CFI، 956/0=GFI، 878/0=AGFI و 076/0=RMSEA). ضریب مسیر مستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روان (001/0=P، 250/0=β)، ضریب مسیر مستقیم بین فعالیت بدنی با سلامت روان (001/0=P، 136/0=β) و ضریب مسیر مستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با فعالیت بدنی (001/0=P، 241/0=β) مثبت و معنادار بود. ضریب مسیر غیرمستقیم بین عدم تحمل بلاتکلیفی با سلامت روان (001/0=P، 118/0=β) مثبت و معنادار بود.نتیجه­گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که عدم تحمل بلاتکلیفی با شدت نشانگان سلامت روان در مراقبین زن بیماران مبتلا به آلزایمر ارتباط مستقیم و قابل توجهی دارد. همچنین، آسیب‌پذیری جسمانی نقش میانجی دارد و بخشی از تأثیر عدم تحمل بلاتکلیفی بر سلامت روان را منتقل می‌کند، که بیانگر ضرورت توجه همزمان به جنبه‌های روانی و جسمانی در برنامه‌های حمایتی این گروه است.