فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط فعالیت بدنی و نشانگان سندرم فیبرومیالژیا در زنان و بررسی نقش  میانجیگری تحمل پریشانی انجام شد.روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان مبتلا به نشانگان سندرم فیبرومیالژیا مراجعه کننده به کلینیک­های شهر تهران در پاییز سال 1403 تشکیل می­دادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بازنگری شده تأثیر فیبرومیالژیا بنت و همکاران (2009)؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ والکر و همکاران (1987) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. تحلیل داده­ها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد.یافته ها: نتایج نشان داد نشانه‌های سندرم فیرومالژیا براساس فعالیت بدنی (001/0=P، 318/0-=β) و تحمل پریشانی (001/0=P، 355/0-=β) در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود. نشانه‌های سندرم فیرومالژیا براساس فعالیت بدنی با میانجیگری تحمل پریشانی در زنان متأهل در سطح 01/0 پیش‌بینی می‌شود (001/0=P، 144/0-=β).نتیجه گیری: نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که تحمل پریشانی به عنوان یک عامل میانجی تاثیر معناداری در رابطه بین فعالیت بدنی و کاهش شدت نشانگان سندرم فیبرومیالژیا دارد. این یافته‌ها اهمیت توجه به عوامل روان‌شناختی مانند تحمل پریشانی در برنامه‌های درمانی و توانبخشی مبتنی بر فعالیت بدنی را برای مدیریت بهتر فیبرومیالژیا برجسته می‌کند.