دیپلماسی پنهان دفاعی-امنیتی و نظم جدید مبتنی بر «کنسرت مقاومت اسلامی» در غرب آسیا؛ با تأکید بر سیاست خارجی مقاومت‌پایه جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشیار روابط بین‌الملل دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

کشورها براساس مطلوبیت راهبردی مبتنی بر منافع ملی به دنبال ایجاد نظم امنیتی مطلوب خود در مناطق مختلف جهان به ویژه در محیط پیرامونی‌شان هستند. سیاست خارجی مقاومت‌پایه جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و براساس آموزه‌های انقلاب اسلامی و به ویژه «نفی سلطه‌گری و سلطه‌پذیری»، نظم دفاعی-امنیتی آرمانی خود را بر محور و مدار مفهوم مقاومت ترسیم نموده و معتقد است در صورت تأمین امنیت ملی با اتکاء به ظرفیت های درونی و توانمندیهای داخلی کشورهای منطقه، ریشه اصلی وابستگی به قدرت های بزرگ خارجی و دنباله‌روی از سیاستهای استعماری مداخله گرایانه و اشغال‌گرایانه آنها از بین خواهد رفت. چنین نظمی حق دفاع مشروع از خود را تحت هیچ شرایطی برون‌سپاری ننموده و براساس منطق خودیاری و خوداتکایی، امنیت خودبنیاد و درون‌زای پایدار را بنا می نهد. در ترسیم چنین نظمی رژیم صهیونیستی بقاء و حضور خارجی نداشته و با مداخله و نفوذ بیگانگان به ویژه امریکا مبارزه می‌شود. اصولاً نظم‌سازی دارای سه فرآیند گفتمان‌سازی، نهادسازی و رژیم‌سازی است که بدون این سه مهم هیچ نظم پایداری محقق نخواهد ماند؛ ...