بررسی برخی از شاخص‏های زیست‌سنجی، الگوی رشد و اقلام خوراکی ماهی ‏گیش میگویی ‏‏(‏Alepes djedaba‏) در سواحل مکران

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه ‏دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران‏

2 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه ‏دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران‏

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ‏تهران، کرج، ایران‏

doi
10.30473/eab.2024.69150.1924
چکیده

مطالعه حاضر با هدف تعیین شاخص‏های زیست­سنجی، رابطه طول و وزن، درصد فراوانی گروه‌های طولی و وزنی و شناسایی اقلام خوراکی مصرف شده در ماهی گیش میگویی (Alepes djedaba) صید شده از سواحل مکران انجام شد. بدین منظور تعداد 120 قطعه ماهی گیش میگویی از اسکله‌های صیادی رمین، هفت تیر و تیس در ساحل مکران واقع در استان سیستان و بلوچستان به‌صورت فصلی از پاییز 1399 تا تابستان 1400 تهیه شد. ماهیان تهیه‌شده حاصل صید شناورهای سنتی صیادی بودند. پس از تهیه ماهیان و انتقال به آزمایشگاه مشخصات زیست‌سنجی شامل طول کل و وزن بدن موردسنجش قرار گرفته و  الگوی رشد تعیین شد. در مرحله بعد به‌منظور شناسایی اقلام خوراکی محتویات دستگاه گوارش جداسازی و شناسایی شدند. براساس نتایج میانگین طول کل و وزن ماهیان به­ترتیب 68/4±00/28 سانتی‌متر و 00/12±18/311 گرم به‌دست آمد. مقدار b در رابطه طول- وزن برای تعیین الگوی رشد، اختلاف معنی‌داری را با عدد 3 نشان نداد (05/0P>) که بیانگر رشد ایزومتریک در این گونه هست. اقلام خوراکی شناسایی‌شده در محتویات معده این گونه شامل ماهی و سخت‌پوستان بودند. از نتایج به‌دست‌آمده می­توان بیان نمود که این گونه گوشتخوار و رشد آن ایزومتریک بوده و در فصول مختلف سال گروه­های طولی و وزنی مختلفی از این ماهی در ساحل مکران صید می­شود.