مقایسه محورهای کنوانسیون منع و مجازات نسلزدایی مصوب 1948 با اندیشه فقهی مقام معظم رهبری (مد ظله العالی)
نویسندگان
1 دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، سطح چهار حوزه علمیه قم
2 دانشجوی حقوق خصوصی، دانشگاه رضوی
doi
چکیده
بی تردید جنایت بین المللی نسل کشی یا ژنوسید یکی از معضلات مهم در حقوق بین الملل به حساب می آید. مجمع سازمان ملل متحد بوسیله قطعنامه شماره (1)86 مورخ 11 دسامبر 1946 با اذعان به اینکه در تمام دورههای تاریخ این عمل خسارات بسیاری به عالم انسانیت وارد ساخته است و با اطمینان به اینکه به منظور رهائی عالم انسانیت از چنین بلیه وحشتناکی همکاری بینالمللی ضرورت دارد «کنوانسیون منع و مجازات نسل کشی» را تدوین نمود. با توجه به تفاوت مبانی رهیافت های غرب در تدوین این کنوانسیون با مبانی اسلام، نوشتار حاضر با بهره گیری از اندیشه دفاعی مقام معظم رهبری به عنوان فقیه صاحب نظر در مکتب سیاسی اهل بیت علیه السلام به تحلیل و ارزیابی این مبانی پرداخته است. با روش تحلیلی - توصیفی چنین بدست آورد که مبانیِ دال بر منع نسل کشی، شامل حرمت به کارگیری سلاح کشتار جمعی، حفظ حرمت و کرامت انسانی و مقابله با نسل زدایی فرهنگی است. بر اساس این مبانی آسیب ها و خلأهای «کنوانسیون منع و مجازات نسل کشی» از جمله عدم حمایت از گروههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی؛ نقص در مکانیزم اجرایی و مانع نبودن در پیشگیری و ... شناسایی شد و الگوی دفاعی مقام معظم رهبری جهت حفظ حقوق بشر به عنوان راهنمای عمل و مبنایی برای مقاومت در برابر ظلم و تجاوز به جهانیان معرفی می شود.