تأثیر رویکردهای آموزش قیودمحور و حس بازی بر جستجوی بینایی کودکان دختر 11-10 ساله: در قالب بازیهای بومی-محلی
نویسندگان
1 استاد گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.48308/mbsp.2022.227613.1126چکیده
هدف: در سالهای اخیر، علاقه قابلتوجهی به تکامل عمل تدریس تربیتبدنی از رویکرد سنتی معلممحور به رویکرد دانشآموزمحور وجود داشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روشهای آموزش قیودمحور و حس بازی بر جستجوی بینایی کودکان دختر 11-10 ساله در قالب بازیهای بومی-محلی انجام شد.روشها: این پژوهش از نوع نیمهتجربی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون بود که بهصورت میدانی انجام شد. پنجاه و پنج دانشآموز دختر (10±11 سال) بهصورت تصادفی به دو گروه ترکیب رویکرد قیودمحور/ حس بازی و سنتی تقسیم شدند. آزمودنیها به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه یک ساعته مطابق رویکرد آموزشی گروه خود به تمرین پرداختند. از نرمافزار کاگلب برای ارزیابی جستجوی بینایی استفاده شد.یافته ها: نتایج تحلیل واریانس مرکب تفاوت معناداری را بین پیشآزمون و پسآزمون گروه ترکیبی نشان داد بهطوری که میتوان گفت احتمالاً 90% از تغییرات در جستجوی بینایی کودکان تحت تأثیر آموزش آنها بر اساس رویکرد ترکیبی بوده است. درحالیکه در گروه سنتی در متغیر مربوطه تأثیر معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: مهم است که معلمان یک مدرسه از دانشآموزان برای اجرای مؤثر رویکردهای ترکیبی در محیط مدرسه حمایت کنند. باید فرصتهایی فراهم شود تا به دانشآموزان اجازه داده شود که درک مفهومی خود را از آموزش قیودمحور و حس بازی مبتنی بر رویکرد غیرخطی توسعه دهند.