مقایسه طرحواره‌های ناسازگاراولیه و تاب آوری در مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و اُتیسم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2024.1065.1102
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه طرحواره‌های ناسازگاراولیه و تاب آوری در مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و دانش آموزان اُتیسم بود.روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع علی- مقایسه‌ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام مادران دارای دانش آموزان کم توان ذهنی و اُتیسم در مدارس ابتدایی کم توان ذهنی و اتیسم شهر قم بودند که از میان آنها 35 مادر دارای دانش آموز کم توان ذهنی و 35 مادر دارای دانش آموز اُتیسم به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها شامل نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998) و پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بود. جهت تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد بین تاب آوری در دو گروه مادران دانش آموزان و مادران دانش آموزان کم‌توان تفاوت معنادار وجود دارد (021/0=P، 45/3=F). بین طرحواره‌های محدودیت‌های مختل (008/0=P، 85/7=F) در دو گروه مادران دانش آموزان و مادران دانش آموزان کم‌توان تفاوت معنادار وجود دارد.نتیجه گیری: این نتایج بر اهمیت توجه به برنامه‌های مداخله‌ای مبتنی بر افزایش فعالیت جسمانی برای کاهش طرحواره‌های ناسازگار و تقویت تاب‌آوری تأکید می‌کند.